René Verheij schreef: ma 23 feb 2026, 11:32

Pim schreef: ma 23 feb 2026, 11:15 Als je nog zaagmeel hebt kan je dat erbij doen. Larven worden vaak in hopen zaagsel gevonden, dus dat is ook een aanwijzing.

Dus van eiken en beuken briketten bijvoorbeeld? Koken en even laten drogen .

Precies.

Top! Gelijk gedaan thuis

Nou hoop ik dus niet dat ik een grove fout gemaakt heb.
Ik dacht dus dat er al briketten opgelost lagen . Daar 2 handen vol gemengd door 45L totdat ik zag dat het tarwezemelen waren .vervolgens wel briketten gekookt en er doorheen gemengd .
Hoop dat die zooi niet gaat gisten in hun maag of zoiets dergelijks.

Een tip gevraagd van de Lucanidae kwekers: Zetten jullie koppels meteen samen in de kweekbak of eerst in een kleinere bak voor de paring?

Capsicum schreef: wo 18 mar 2026, 19:06 Een tip gevraagd van de Lucanidae kwekers: Zetten jullie koppels meteen samen in de kweekbak of eerst in een kleinere bak voor de paring?

Ik heb niet enorm veel ervaring maar voor zover ik weet hangt het wat af van soort en voorkeur van de kweker zelf. Bij lamprima adolphinae bijvoorbeeld is het waarschijnlijk beter om ze eerst een tijdje in een kleinere bak te laten om te paren omdat er anders een kans is dat het vrouwtje zich meteen ingraaft en er gewoon geen paring gebeurt. Maar ze een tijdje in een kleinere bakje houden geeft bij grotere soorten dan ook weer kans dat het mannetje het vrouwtje verwond omdat ze weinig plaats heeft om van hem weg te lopen als het nodig is. Voor de echt agressieve soorten zoals dorcus word het mannetje vaak "gemuilkorfd" zodat hij het vrouwtje niets kan aandoen. als je dit doet werken beide opties even goed volgens mij. Ik ga ervan uit dat dit voor je prosopocoilus astacoides is? Prosopocoilus is niet super agressief dus als het mannetje en het vrouwtje beide zeker geslachtsrijp zijn kunnen deze wel gewoon samen in een grote kweekbak denk ik. Dat is toch wat ik met mijn prosopocoilus giraffa heb gedaan en dit ging goed. Maar dit was ook wel een klein mannetje dus misschien dat het met een groter mannetje wel een probleem kan zijn. (Ik heb hem wel eens het vrouwtje gewoonweg zien opheffen met zijn kaken dus daarna heb ik hem wel apart gezet)

Capsicum schreef: wo 18 mar 2026, 19:06 Een tip gevraagd van de Lucanidae kwekers: Zetten jullie koppels meteen samen in de kweekbak of eerst in een kleinere bak voor de paring?

Als ze rijp zijn voor paren en dat verschilt per soort maar meestal 2 maanden na uitkomst.

Als je er zeker van wilt zijn van een bevruchting zal je erbij moeten blijven in een plastic terrarium en ben je gegarandeerd ook van een veilige paring zonder ernstige verwondingen (scheelt per soort) .

Ik doe het ander maar dat wil niet zeggen dat het beter is.
Één vrouwtje per broedbak (veel soorten tolereren elkaar niet ) en de man dan 1a2 weken per bak steeds wisselen.
De man wacht bovenop het substraat of onder een stuk schors totdat het vrouwtje bovenkomt om te eten en dan duikt hij erop en is zij niet geërgerd.
Eenmaal betrapt op hun kunstje kan hij inweze weg bij haar .
Soms doe ik het wel na 2 weken pause nog een keer om er zeker van te zijn .
Phalacrognathus muelleri en lamprima adolphinae koppels laat ik gewoon altijd bij elkaar alleen de vrouwen doen lelijk de mannen eigelijk nooit.

Een trucje is als de vrouw een uitgangstunnel heeft bij een witrothoutstam met de tijd die deels uitsteekt boven het substraat het voer iets verder weg te leggen cm of 5 van het gat en maar 1stuks dat geeft de man meer kans om geen koekoeksklok verhaal te hoeven houden zeker bij soorten waar de man veel groter is dan de vrouw.

En de vrouw eerst erin paar dagen voordat de man erbij gaat want in de natuur zoeken de mannen ook de vrouwen en niet andersom zover ik weet.

Eierleg substraat is denk ik nog het moeilijkste de ene soort wil flakesoil de ander witrothout of weer wat anders zelfs bepaalde soorten schimmels in hout word veel over nagedacht en in geëxperimenteerd.

Hopelijk kan je hier wat mee.

Iemand ervaring met Stephanocreate preussi bicolor?